خدایا

خدایا

ما دور افتادگان از حریم عشق و عرفان را

بپذیر

عرفه نزدیک است

عرفه؛ فرودگاه کل یوم عاشورا

جواد محمد زمانی
حجّ را واگذاشت تا کعبه‏ای دیگر بنا سازد؛ همان که دعای عرفه‏اش را بین راه می‏خواند. ابراهیمِ کربلا، مُحرِمِ حجّی دیگرگونه است؛ حجّی که از حلقوم اسماعیلش زمزمِ خون می‏جوشد و سعی صفا و مروه‏اش، هنگامه‏های خیمه تا میدان است. عاشورا، عید قربان اوست. عرفه‏ی او، ناله‏هایی است که به شوق شهادت، به آسمان پر می‏کشد. تلبیه، �هل من ناصرٍ ینصرنی� است؛ فریادی برای نجات بشریت از چاه بت‏ها و بتگرها.
عرفه، پنجره‏ای است باز شده به عاشورا که نسیم دل‏انگیز عشق و ایثار و شهادت در آن می‏ورزد. عرفه، فرودگاهِ �کلُّ یومٍ عاشورا� است. عرفه، آفتابْ خانه‏ی �هیهات من الذّله� است. عرفه، یک خیمه مانده به �قتیل العبرات� است. عرفه، حسینیّه‏ ی �ثاراللّه‏� است. عرفه، ندبه‏ گاهِ �السلام علی الشَّیْبِ الخضیب� است. عرفه، �الرحیل الرحیلِ� کاروان عاشقان است. عرفه، پیوندِ حجّ و عاشورا و ظهور است. عرفه، پایگاه ابراهیم، مناجات خانه‏ ی محمد صلی‏الله‏علیه‏و‏آله‏وسلم ، مقتلِ حسین علیه‏السلام و تجلی‏گاهِ مهدی(عج) است. عرفه، باورگاهِ �ان الحسین مصباح الهدی و سفینة النجاة� است. عرفه، خیمه‏ گاه است، علقمه است، قتلگاه است و ... عرفه، نام دیگر کربلاست!
گام به گام با دعای عرفه، به زیارت حسین علیه‏السلام می‏رویم و شرحه شرحه درد فراق را از سینه به لب خواهیم آورد. دل‏هامان لبیک زده‏ی آن ملکوتی است که تنها به قتلگاه رفت و نغمه‏ی �الهی رضا برضاک� برآورد. دل‏هامان، عطش زده‏ی آن فراتی است که تشنه، پا در رکاب کرد و به پیکاری دیگرگونه پرداخت. دل‏هامان، خون گریه کرده‏ی غروبی است که نیزه‏ها و شمشیرها، مردی از تبار آفتاب را در آغوش گرفته بودند ... و دل‏هامان، بی‏قرار دعای عرفه است که پایانی سرخ داشت

در آرزوی عرفات

دل در جوشش ناب عرفه، وضو می گیرد و در صحرای تفتیده عرفات، جاری می شود. آن جا که ایوان هزار نقش خداشناسی است. لب ها ترنم با طراوت دعا به خود گرفته و چشم ها امان خود را از بارش توبه، از دست داده اند. دل، بیقرار روح عرفات، حضرت اباعبدالله الحسین (ع) شده است. پنجره باران خورده چشم ها از ضریح اجابت، تصویر می دهد و این صحرای عرفات است که با کلمات روحبخش دعای امام حسین (ع) و اشک عاشقان او بر دامن خود اجابت را نقش می کند. .

 

لوازمی که حجاج در عرفات نیاز دارند

ملزومات همراه در عرفات

ساک احرام دستی شامل حوله احرام اضافه آقایان و لباس احرام بانوان در صورت تمایل

کیسه مخصوص سنگ برای رمی جمرات و سنگ‌های جمع‌آوری شده

ناخن‌گیر و قیچی کوچک برای هنگام تقصیر

پیش‌بند یک‌بار مصرف، خودتراش و یک بسته تیغ برای استفاده در حلق

لباس شخصی و لباس زیر بعد از خروج از احرام

حوله دستی، لیف، شامپو، مسواک و خمیردندان بدون بو برای استفاده بعد از خروج از احرام

داروهای اختصاصی برای یک هفته

کرم ضدآفتاب بدون بو در مواقع مجاز

عینک ضدآفتاب در مواقع مجاز

پماد سوختگی

ماسک دو لایه غیر دوخته طبی

چراغ‌قوه کوچک در صورت تمایل

خشکبار 

پتوی سبک سفری

زیرانداز

شانه و برس موی سر

سوزن و نخ و سنجاق قفلی

طواف شمار

نقاب برای آقایان و کلاه

قلم و دفترچه یادداشت

کیف دوش آویز حاوی بادبزن یک‌رنگ کاروان، دستمال کاغذی، کیسه کفش، گوشی و شارژ اعتباری، تسبیح و مهر نماز، قرآن و کتب و ادعیه، دعای عرفه، بطری آب صحه

حج پرچم اسلام است

حضرت علی علیه السلام فرمودند:
                                
" کعبه پرچم اسلام است " یعنی همان طور که پرچم ها رمز اتحاد و یگانگی جمعیت ها و نشانه همبستگی آنهاست  و بر پا بودن آن علامت حیات آن  هاست ، کعبه برای اسلام این چنین است .

 

قبرستان ابوطالب

قبرستان ابوطالب : در این قبرستان آباء و اجداد پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله و سلم و بسیاری از صحابه آن حضرت مدفون هستند که عبارتند از :

1- قصی بن کلاب  جد اعلای رسول اکرم صلی الله و علیه و آله و سلم او اولین کسی بود که در این مکان به خاک سپرده شد

2- حضرت عبد المطلب بن هاشم

3- ابوطالب بن عبدالمطلب

4- حضرت خدیجه علیها سلام

5- قاسم فرزند رسول اکرم صلی الله علیه و آله وسلم

در این قبرستان بسیاری از فرزندان ائمه اطهار ، نوادگان سادات ، علمای جلیل القدر مدفونند

از عبدالله مسعود نقل شده است که پیامبر ص بر این کقبره ایستاد که در آن زمان قبری از مسلمانان در آن نبود و فرمود : از این مکان و از حرم خداوندی هفتاد هزار تن بدون حساب به بهشت میروند و هر کدام هفتاد هزار نفر را شفاعت می کنند .